DEREITOS DE NENAS E NENOS

En 1959 a ONU aprobou a declaración de dereitos dos nenos por iniciativa de UNICEF e dende o ano 2000 celébrase o 20 de Novembro o día internacional dos dereitos dos nenos e nenas. Con este video ensinamos cales son estes dereitos.

 

11 de OUTUBRO. EMPODERAR ÁS ADOLESCENTES: POÑER FIN AO CICLO DA VIOLENCIA

"As nenas son o futuro así que é fundamental que exista un día que está integramente adicado aos seus asuntos" Leymah Gbowee Premio nobel da Paz 2011

Este ano os esforzos van encamiñados a promover a autonomía das adolescentes brindándolles educación, apoio social e coñecementos, educación práctica e para a vida e a fomentar a súa participación. Deste xeito búscase reducir o risco que sofren as adolescentes de ser vítimas de violencia física, sexual e psicolóxica. Para ilo, exhórtase a gobernos, Nacións Unidas, sociedade civil e institucións públicas e privadas a traballar de modo colaborativo para acabar coa violencia contra as nenas e promover a súa autonomía por medio das seguintes medidas:
1. Investir nas adolescentes para dotalas de destrezas, confianza en si mesmas e opcións de vida a través do núcleo familiar, a escola, a capacitación técnica e vocacional, e os sistemas de apoio sanitario, económico e social.
2. Facilitar o acceso das nenas á infraestrutura, os servizos e a tecnoloxía, buscando que respondan ás súas necesidades de seguridade, conectividade e mobilidade.
3. Coordinar a participación das nenas adolescentes na vida cívica, económica e política.
4. Seguir visibilizando a violencia contra as nenas e as mulleres e insistindo en que é totalmente inaceptable tanto no ámbito privado coma no público.
5. Mellorar a calidade dos datos, a medición e os fundamentos empíricos relacionados co empoderamento das nenas adolescentes e a violencia contra elas.

11 DE OUTUBRO. DÍA INTERNACIONAL DA NENA

Imaxina unha nena capaz de cambiar o mundo. Podería ser Mariama, de Níxer, á que, aos seus 13 anos, o seu pai casou cun descoñecido que pagou 152 euros por ela. O Itzel, de 15, que vive en Nicaragua, o país con maior taxa de embarazadas entre os 15 e 19 anos e onde de cada 100 partos, 27 son de adolescentes. Itzel, claro, tamén o está. Como elas, uns 900 millóns de nenas e mulleres viven a carga de selo, atrapadas na pobreza, con menos dun dólar ao día. Son os pobres entre os pobres. E non obstante, ninguén como elas podería impulsar o desenvolvemento dos seus países se alguén lles abre unha porta.

Para recordalo a ONU declarou o 11 de outubro o Día Mundial da Nena co fin de recoñecer os dereitos das nenas e os desafíos excepcionais que confrontan as nenas de todo o mundo.
As cifras son moi claras: cada ano de educación secundaria dunha muller reduce a mortalidade dos seus futuros fillos entre un 5 e un 10% e supón un incremento de entre un 10 e un 20% dos seus ingresos cando creza. E o dato é importante, xa que as mulleres inverten o 90% do que gañan na estabilidade do seu fogar, mentres que o varón só dedica entre o 30 e o 40%, de acordo coa media mundial. A premisa deste Día está clara: as nenas educadas son capaces de transformar as súas vidas, as das súas familias e a das súas comunidades. Nunca un investimento terá maior taxa de retorno. Se ben houbo avances significativos na mellora de acceso das nenas á educación nas últimas dúas décadas, moitas nenas, especialmente as máis marxinadas, seguen estando privadas deste dereito fundamental.
As nenas de moitos países seguen sen poder asistir á escola nin rematar os seus estudos debido a obstáculos relacionados coa seguridade, o financiamento, as institucións e a cultura. Mesmo cando as nenas van á escola, a percepción dun rendemento insuficiente debido á mala calidade da educación, as aspiracións reducidas, ou as tarefas domésticas e outras responsabilidades, lles impiden asistir á escola ou lograr resultados axeitados en materia de aprendizaxe. Aínda é necesario lograr o potencial transformador das nenas e as sociedades que promete a educación.
O ano 2013 o Día Internacional da Nena abordou a importancia das novas tecnoloxías e da innovación nas asociacións, as políticas, a utilización de recursos, a mobilización da comunidade e, sobre todo, a participación dos propios mozos. Entre os exemplos de posibles medidas hai que incluír:
1. A mellora dos medios públicos e privados de transporte para que as nenas vaian á escola: dende estradas ata autobuses, ciclomotores, bicicletas, botes e canoas;
2. A colaboración entre os sistemas de ensino e o sector bancario para facilitar o pagamento seguro e conveniente dos salarios ás mestras e das bolsas ás nenas;
3. A provisión de cursos de ciencia e tecnoloxía dirixidos ás nenas nas escolas, as universidades e os programas de formación profesional; 4. Os programas de mentores empresariais para axudar ás nenas a adquirir as aptitudes de traballo e liderado esenciais e facilitar a súa transición da escola ao traballo;
5. A revisión dos plans de estudo para integrar mensaxes positivas sobre as normas de xénero relacionadas coa violencia, o matrimonio infantil, a saúde sexual e reprodutiva, e as funcións masculinas e femininas na familia
6. A aplicación da tecnoloxía móbil para o ensino e a aprendizaxe co fin de chegar ás nenas, especialmente nas zonas remotas.

APRENDEMOS COA ONG "MUNDO COOPERANTE"

Coñecimos a Rosa en xaneiro, cando veu na nosa clase para falarnos das desigualdades sociais e de xénero no mundo. O primeiro día estivemos en grupos. Cada un eramos un país con un problema tremendo que tiñamos que solucionar: analfabetismo, fame, medioambiente afectado, desigualdade de xénero e pobreza extrema. En cada grupo había unha persona especialista: médic@, profesor@, polític@ e cidadán ou cidadana. E entre tod@s, buscamos solucións para resolver estes problemas e contámosllo aa clase.
 O segundo día, Rosa explicounos que é e como funciona unha ONG. Vimos fotos dos paises que ela visitou, como vive a xente e tamén dos proxectos que ten a súa ONG nestes países. Esa semana tamén visitamos a exposición con catro proxectos da ONG en Colombia, na India en Kenia e Tanzania e en Etiopía e completamos unha ficha. Clica aquí para vela.
  O terceiro día vimos un video sobre as nenas as que mutilan e o proxecto de "Pulseiras Masai" no que nos comprometimos a participar. Para que todo a colexio coñeza este problema, escribimos un resumo do noso traballo e fomos por todas as clases de primaria para presentalo. Aquí tedes unha gravación de nosa presentación.
  Aquí tedes o enlace ao discurso.

DIFUNDIMOS A CAMPAÑA DE MUNDO COOPERANTE

Presentamos tamén o noso proxecto na escola rural de Chaián. Fomos antes de empezar a escola e a nai de Irene recolleunos e gravounos. Grazas, Esperanza!

PROXECTO PULSEIRAS MASAI: DÍA INTERNACIONAL CONTRA A MGF

A PULSEIRA MASAI é símbolo da loita pola dignidades das mulleres e nenas(MGF) que ten adoptado Mundo Cooperante e as organizacións locais de Kenia e Tanzania coas que traballan dende fai anos para terminar con esta terrible violación dos dereitos humanos. O día 6 de Febreiro celébrase o Día Internacional contra a MGF. Pedimos o teu apoio, comprando a pulseira e difundindo a campaña.

PREMIO MARTIN LUTHER KING A UN EDUCADOR ESPAÑOL

Un educador español gana el premio Martin Luther King e Long Island este ano 2014.

Un educador español gana el premio Martin Luther King

• Un educador español gana el premio Martin Luther King

Le aquí a noticia

MULLERES QUE CAMBIAN O MUNDO: AGNES PAREGIO

KENIA, 1956 Agnes Paregio é unha activista social masai, que loita contra a ablación en toda África. En 2005 as Nacións Unidas proclamárona "Muller do ano" pola súa loita contra esta práctica. Traballou para Maendeleo Ya Wanawake, unha gran organización de mulleres en Kenia, encargada de coordinar a campaña contra as prácticas tradicionais perigosas para mulleres e nenas. Empezou a recibir a nenas que escapaban da mutilación xenital feminina (MXF) e dos matrimonios temperás, polo que decidiu fundar unha organización, Tasaru Ntonomok (Rescate da Muller). A organización encárgase de informar sobre o perigo da MXF e dispón ademáis dunha casa de acollida para nenas que fuxen das súas casas para evitar a mutilación xenital. Agnes desprázase as chozas de palla e adobe e fala con pais, nais e av@s. Trata de convencelos do dañino que resulta este ritual, símbolo do paso da infancia á vida adulta. Percorre as escolas da súa comunidade para explicarlle a estudiantes, varóns e mulleres,e conciencialos sobre os trastornos físicos e psicológicos que produce esta tradición. As súas charlas provocan ao principio risas e vergoña, pero ao final deixa clara a a súa mensaxe aos xóvenes, quen aofinal da exposición quedan en silencio. “Para os masai, una nena non está lista para casar se non se lle ten practicado a ablación. Os homes non as queren como esposas, e a familia non recibe a dote que normalmente se entrega a cambio”, explica Agnes. “Eu trato de animar á xente a que adopte rituais simbólicos, que non impliquen poñer en riesgo a saúde das mulleres, como sucede con a mutilación xenital, que as perxudica enormemente ´á hora de manter relacións sexuais ou de dar a luz”. Hai varios tipos de mutilación. O máis radical practícase en Sudán, Eritrea, Yibuti, Somalia, Etiopía y Malí. O seu obxectivo é preservar a castidade das xóvenes ata o matrimonio.

XÉNERO E OBXECTIVOS DO MILENIO

Os Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio (ODM) son o marco de referencia para mellorar a calidade de vida das persoas que viven nos países en vías de desenvolvemento. O prazo para cumplilos remata no ano 2015, o que implica un esforzo por parte de todos para que a súa consecución sexa unha realidade. O cumplimento destes obsetivos pasa por acadar a igualdade real entre homes e mulleres. É dicir, sen a igualdade de xénero, a consecución destas 8 metas é realmente compricada porque:
• Para erradicar a fame e a pobreza, hai que contar co traballo que fai a muller. Este traballo non se recoñece a nivel formal, xa que moitas delas non perciben ningún salario pola súa laboura; sen embargo, a súa laboura é esencial coma motor de calquera economía.
• Se garantimos o acceso á educación das mulleres e nenas, estaremos a invertir nun mellor futuro para a sociedade. Só a través da educación, as nenas e as mulleres terán a liberdade de decidir nas súas vidas e, sobre todo, a posibilidade de participar na toma de decisións da súa comunidade, o que revertirá de forma positiva no desenvolvemento da mesma. • A erradicación da mortandade infantil pasa porque as nais teñan acceso a información e, sobre todo, poidan decidir qué facer cos seus fillos. Está demostrado que a educación da nai resulta determinante para a supervivencia do neno. • Dentro da mellora da saúde materna, sabemos que as mortes maternas tenden a aumentar entre as mulleres que sofren discriminación por xénero. Esa discriminación provoca que, en ocasións, a muller non poida decidir sobre a súa propia saúde (teñen que pedir permiso ao marido para ir ó médico), que sexa vítima da violencia de xénero, que a sometan a certas prácticas que poñen en risco a súa saúde durante o embarazo(coma por exemplo, a mutilación xenital feminina), etc. • Se lle damos á muller información sobre o VIH/SIDA(só o 20% das mulleres dos países en vías de desenvolvemento ten un coñecemento correcto sobre o VIH/SIDA) e poder de decisión sobre a súa propia saúde, disminuirían de forma considerable os casos de infección. • Garantir a sostenibilidade medioambiental é outro dos retos establecidos para o 2015, xa que as mulleres e os nenos seguen sendo os máis afectados polos fenómenos metereolóxicos orixinados polo cambio climático. • É necesario incrementar a presenza das mulleres nos organismos internacionais, para traballar a igualdade de xénero e a alianza mundial para o desenvolvemento.
Información tomada de :mundo Cooperante.org

PISTAS PARA VER A DESIGUALDADE

A desigualdade entre homes e mulleres dase en todos os países do mundo, sin excepción, só hai que comprobar as situacións que viven cada día millóns de nenas e mulleres no mundo, especialmente nos países en vías de desenvolvemento.

Algunhas situacións que, a nivel xeral, dan pistas de esta desigualdade son:

 • A pobreza ten rostro de muller: el 70% das personas que viven con menos de 1 dólar ao día no mundo son mulleres.

 • No aspecto económico, “as mulleres realizan o 66% do traballo no mundo, producen o 50% dos alimentos, pero ganan un 10% dos ingresos e poseen só o 1% da propiedade.

 • No ámbito político, só o 16% dos parlamentarios do mundo son mulleres.

 • Se falamos de educación, dos tercios dos menores que non asisten á escola son nenas.

 • A violencia contra a muller dase en todos os países e en numerosos contextos: o maltrato físico e psicológico da violencia de xénero, a trata de personas, a explotación sexual, a violación y o secuestro como arma de guerra, etc.

 O cumplimento destes obxectivos pasa por conseguir igualdade real entre homes e mulleres. É dicir, sen a igualdade de xénero, a consecución destas 8 metas é realmente complicada.
 Clica aquí é averiguarás por qué. Información e video de Mundo Cooperante. www.desafiosdelmilenio.org

A VIDA DO IRMÁN DE KRISHNA

Mundo Cooperante proponos un percorrido por esa desigualdade que impide a nenas e mulleres o acceso aos servicios mái básicos e que vulnera día a día os seus dereitos máis fundamentales. Ademáis, invítannos a coñecer a importancia que teñe a muller no desenvolvemento das súas comunidades e a necesidade de contar con ese 50% da poboación que, en demasiadas ocasións permanece invisible. www.desafiosdelmilenio.org

MOOLAADÉ: REFLEXIÓNS

OBXECTIVOS DO MILENIO

A escasez de igualdade de oportunidades e a desigualdade de xénero son situacións que se dan en todos os países; a pobreza, a exclusión e a marxinalidade son as súas causas máis visibles. A pesar de todo, é nos países en vías de desenvolvemento onde esta desigualdade é máis notoria e onde faise  necesariofacer máis  esforzo para conseguir a consecución dos dereitos máis fundamentais do ser humano.

Dende diversos organismos internacionais e institucións locais estanse poñendo en marcha numerosas accións, que pretenden fomentar esa igualdade de dereitos entre todos os habitantes do planeta. Unha das máis importantes, polo compromiso que implica de todos os Estados que firmaron, é a Declaración do Milenio (ano 2000), na que se propoñen oito metas a conseguir no 2015 para reducir esta desigualdade: los oito Obxetivos de Desenvolvemento do Milenio.

MAPA DA DESIGUALDADE

1 Sierra Leona: A esperanza de vida das muleres é a máis baixa do mundo. 2 Yemen: O 48% das mulleres deste país cásase antes de cumplir os 18 años. 3 Nepal: Cando unha muller contrae matrimonio, perde a súa herencia. 4 Irán: A lapidación por adulterio segue siendo un castigo aplicado as mulleres. 5 Arabia Saudí: Las mujeres han logrado el derecho al voto en el 2011. 6 Nixeria: O código penal permite a violencia física para regañar as súas mulleres, sempre que non cause un “daño grave”, como pérdida de audición, de visión, desfiguración facial u outras feridas que a poñan en perigo de morte. 7 India: A violación dentro do matrimonio non se considera delito. 8 Níger: O risgo de mortalidade materna é de 1 cada 7 mulleres que poden morer por causas derivadas do embarazo ou o parto. 9 Exipto: É o país con maior incidencia de Mutilación Xenital Femenina (96%).
10 Guatemala: A taxa de analfabetismo feminino supera o 37%.

Datos de Mundo Cooperante www.desafiosdelmilenio.org

A VIDA DE KAREN

A DESIGUALDADE: UNHA CUESTIÓN DE XÉNERO.

Hai que saber que sexo non é o mesmo que xénero. O sexo refírese ás diferencias biolóxicas entre homes e mulleres e, o xénero  refírese aos rasgos que cada sociedade asigna a homes e mulleres, é dicir, o papel que desempeña cada un na sociedade.

En ningunha sociedade as mulleres disfrutan das mesmas oportunidades que os homes. Por tanto, vemos que a desigualdade entre homes e mulleres dase en todo omundo, pero é certo que é máis grave nos países en desarrollo.

DESIGUALDADE SOCIAL

A desigualdade social refírese ao diferente acceso que teñen as persoas aos recursos. Por recursos entendemos algúns como os recursos sanitarios, os educativos o as infraestructuras. A desigualdade provoca que, por exemplo, millóns de persoas vivan no mundo sen acceso a unha fonte de agua potable. Existe un indicador para medir o desarrollo dos países que se llama índice de desarrollo humano (IDH). Este indicador cálculase a través de tres variables: a esperanza de vida, como indicador dunha vida longa e saudable; a educación da poboación; e o nivel económico da poboación. Permítenos ver as diferencias e/o desigualdades existentes entre os países.

No año 2000, desde Naciones Unidas se puso en marcha unha iniciativa denominada os “Obxectivos de Desarrollo do Milenio”, que intenta mellorar a vida de millóns de persoas nos países en vías de desenvolvemento. Púxeronse como data para conseguir reducir a desigualdade o ano 2015. Pensades que o lograremos? Los objetivos son 8 y luchan para: 1.- Terminar coa pobreza 2.- Mellorar a saúde materna 3.- Promover a educación universal 4.- Combatir o VIH/SIDA e outras enfermidades 5.- Traballar pola igualdade de xénero 6.- Garantir a sostenibilidade do medio ambiente 7.- Reducir a mortalidade infantil 8.- Fomentar unha alianza mundial para o desarrollo.
Información de Mundo Cooperante www.desafiosdelmilenio.org

DESDE TU PRIMER AMOR....

8 DE MARZO! DÍA DA MULLER

Levamos moito tempo traballando no 8 de marzo,o día da muller, e todo o noso traballo reunímolo neste photopeach. Hai mulleres que fixeron historia e moitas que aínda a seguen facendo, son científicas, presidentas, escritoras... e moitas máis. Esperamos que o pasedes ben xogando. A ver cantas acertades!
Laura Mariño Rey Adrián González Lage Daniel Castro Álvarez

MULLERES QUE FIXERON E FAN A HISTORIA

No noso grupo, fixemos un photo peach no que vos ensinamos algunhas mulleres que fixeron e fan historia. Hai cientificas,escritoras,cantantes ,presidentes e deportistas. Moitas delas gañaron moitos premios. Esperamos que o pasedes ben xogando.
 María, José, Iván e Sergio

CONCURSO DE MULLERES FAMOSAS

Para celebrar o dia 8 de marzo fixemos un photopeach das mulleres famosas .
Ao noso grupo gustounos moito esta actividade xa que aprendimos moitas cousas
novas sobre as mulleres, xogando na clase .Tamén aprendimos a facer un
photopech ,foi unha das mellores actividades que fixemos porque foi moi
entretida.






















Fabiola González Viqueira, José Luís Mirás Otero e Manuel Vázquez Noya.